Stało się! Konsolowa wersja drugiej odsłony cyklu Wiedźmin w końcu wylądowała na sklepowych półkach. Proces adaptacji gry zakończył się wspaniałym rezultatem – co prawda nie obyło się bez cięć w oprawie, jednakże Zabójcy Królów z powodzeniem mogą starać się o miano najpiękniejszej gry na konsole obecnej generacji. Cała reszta, łącznie z systemem walki dostosowanym do pada, również została dopięta na ostatni guzik. Jeśli wciąż zastanawiacie się nad tym, czy warto poświęcić tej produkcji swoją uwagę, to czym prędzej biegnijcie do sklepu – drugiej takiej gry nigdzie nie znajdziecie. Ale, po kolei… Recenzja: Wiedźmin II: Zabójcy Królów

Cyberpunk jest w doskonałej formie – nie ma przecież co ukrywać, że po premierze Deus Ex: Bunt Ludzkości gry utrzymane w klimatach Blade Runnera nagle zainteresowały graczy. Firma Electronic Arts postanowiła wykorzystać tę szansę i niecały miesiąc temu wrzuciła na sklepowe półki Syndicate – najnowsze dzieło ekipy Starbreeze Studios, odpowiedzialnej za doskonałe Chronicles of Riddick: Escape from Butcher Bay oraz Assault on Dark Athena. Czy i tym razem udało im się dostarczyć wspaniałą produkcję, która powinna znaleźć się w kolekcji każdego gracza? Cóż, mimo że mamy do czynienia z naprawdę dobrym tytułem, niestety nie znajdziecie tu nic oryginalnego. No, prawie… Recenzja: Syndicate

Saga Mass Effect szturmem wdarła się w szeregi przeznaczone dla najlepiej ocenianych i najcieplej przyjętych przez graczy produkcji. W momencie, w którym zadebiutowała trzecia odsłona cyklu, fani wstrzymali oddech. Czy zwieńczenie trylogii udźwignie brzemię poprzednich, rewelacyjnych odsłon serii? Czy BioWare udało się sprostać niesamowicie wysokim wymaganiom graczy i dostarczyć im tytuł, o którym będą wspominać za kilka, bądź nawet kilkanaście lat? Odpowiedzi na to pytanie mogę udzielić już teraz: udało się, a jakże! Mass Effect 3 jest bowiem najbardziej rozbudowaną i najbliższą gatunkowi cRPG odsłoną cyklu, obfitując przy tym w efektowne, „filmowe” akcje, do tej pory zarezerwowane do tej pory wyłącznie dla shooterów. Jak widać, odnalezienie złotego środka wcale nie jest trudne – wystarczy chcieć… Ale, po kolei. Recenzja: Mass Effect 3

Tuż po ukończeniu zabawy z Alan Wake’s American Nightmare, postanowiłem pobuszować odrobinę po Sieci i zapoznać się z opiniami graczy, którzy jednogłośnie zrównali tę produkcję z błotem. Głosy tej części naszej społeczności, która na taki stan rzeczy była doskonale przygotowana, dałoby się policzyć na palcach jednej ręki. Już na wstępie pragnę więc nadmienić, że i ja się do takowych zaliczam. Od samego początku bowiem uważnie śledziłem informacje na temat tej produkcji, będąc naprawdę ciekaw, jak wypadnie eksperyment Remedy Studios, którzy porzucili klimaty „Miasteczka Twin Peaks” na rzecz tych znanych z filmów Quentina Tarantino.  Recenzja: Alan Wake’s American Nightmare

Electronic Arts to niezmiernie ciekawa firma. Z jednej strony bowiem wydaje sequele znanych i powszechnie lubianych produkcji, natomiast z drugiej stara się wrzucać na sklepowe półki przedstawicieli zupełnie nowych marek. Dzięki temu udaje się jej wyłamać ze schematu wydawcy nieustannie klepiącego odgrzewane kotlety. Niemniej jednak, w tej beczce przepysznego miodu znalazło się miejsce na solidną łychę dziegciu. Zupełnie nowe tytuły są przez nich zostawiane samymi sobie – zazwyczaj nie są w żaden sposób promowane, przez co sięgają po nie wyłącznie gracze na bieżąco interesujący się tematem. Później w Sieci słychać wielki płacz, bo Shadows of the Damned praktycznie się nie sprzedało. Ano, sprzedałoby się znacznie, znacznie lepiej, gdybyście moi mili powołali do życia choćby jeden spot reklamowy. Nie chcę tu pod żadnym pozorem uprawiać żadnego czarnowidztwa, jednakże wydaje mi się, że Kingdoms of Amalur w większym lub mniejszym stopniu podzieli los dzieła ekipy Grasshopper Manufacture. Dlatego też, mam szczerą nadzieję, że recenzja jaką macie przed oczyma, zachęci Was do kupna tej jak najbardziej wartej uwagi gry. Recenzja: Kingdoms of Amalur: Reckoning

Z NeverDead jest jeden znaczący problem, mianowicie, gra od samego początku zapowiadała się na najwyżej przeciętniaka tej generacji i jakością bliżej jej było wszystkich crapów na licencjach filmowych, których trzaska się dziesiątki. Ekipa Rebellion starała się jak tylko mogła, by produkcja firmowana nazwiskiem znanego z serii Metal Gear Solid – Shinta Nojiry, wzbiła się poza pułap średniactwa. Bo pomysł na grę był i to dosyć szalony i interesujący. Bo rzadko kiedy gramy nieśmiertelnym bohaterem, który nawet po rozczłonkowaniu swobodnie biega, czołga, lub turla się dalej… Recenzja: NeverDead (Xbox 360)

Dlaczego to właśnie mnie przypadło zrecenzowanie Metal Gear Solid HD Collection? Zapewne kluczem do podjęcia nie tylko przeze mnie takiej decyzji był fakt, iż większość posiadaczy Xboksów 360 (do których i ja się zaliczam) do tej pory nie miała do czynienia z serią Hideo Kojimy. Bez obaw więc – w dalszej części tekstu nie znajdziecie żadnego „sentymentalnego bełkotu”… Omawiana kompilacja powinna więc w teorii stanowić idealny sposób na „wskoczenie” w ten cykl, poznanie jego jakże zawiłej warstwy fabularnej i, co oczywiście byłoby dla ekipy Kojima Productions najlepsze, pokochanie go od pierwszego wejrzenia. Niemniej jednak, taka sytuacja byłaby zbyt piękna, by mogła okazać się prawdziwa i choć według mnie jest to jedna z najlepszych reedycji ostatnich lat, ma swoje dość rażące wady, jakie mniej tolerancyjnych na archaiczne rozwiązania graczy mogą odrzucić już przy pierwszym kontakcie. Recenzja: Metal Gear Solid HD Collection

Wygląda na to, że Soul Calibur V naprawdę ma szanse na otrzymanie miana najlepszej odsłony całej serii. Gra trafiła już w ręce redaktorów magazynu PSM 3, którzy byli dla niej niezwykle łaskawi. Warto jednak zaznaczyć, iż ich zdaniem jest to idealna propozycja… dla nowicjuszy. Piąty Soul Calibur oceniony

Pierwsze, nieśmiałe jeszcze zapowiedzi Saints Row: The Third jednoznacznie wskazywały na to, że ekipa Volition postanowiła zerwać z wypracowanym przez siebie kanonem serii i dostarczyć nam o wiele poważniejszą od jej poprzedniczek produkcję. Niemniej, opublikowane przez nich niedługo potem materiały udowodniły, że twórcy zrobili nas w przysłowiowe „bambuko”, a gra pod względem kiczowatości pozostawi daleko w tyle dwie wcześniejsze odsłony cyklu. To trzeba powiedzieć już na wstępie – osiemnastego listopada na sklepowe półki trafiła najbardziej odmóżdżająca i pozornie jedna z najgłupszych gier ostatnich lat, która jednak ma w sobie to „coś”, co nie dość, że nie pozwala oderwać się od ekranu na długie godziny, to jeszcze sprawia, iż bardzo szybko zaczynamy dostrzegać najprawdziwszy geniusz deweloperów za nią stojących. Recenzja: Saints Row: The Third

„Jeden, by wszystkimi rządzić. Jeden, by wszystkie odnaleźć. Jeden, by wszystkie zgromadzić i w ciemności związać”… J.R.R. Tolkienowi udała się sztuka, o jakiej wielu innych pisarzy może jedynie pomarzyć. Zupełnie od podstaw stworzył wyjątkowe, a przy tym niezwykle interesujące uniwersum, na którym od momentu jego powstania mieli się wzorować spragnieni sławy, wina, kobiet i śpiewu twórcy. Śródziemie to licząca kilkadziesiąt tysięcy lat historia, kilka szczegółowo opisanych języków, a także liczne rasy – wydawać by się mogło, że wszystko to stanowi podstawy do wspaniałej gry cRPG, w którą gracz mógłby wsiąknąć na długie godziny. Tymczasem Warner Bros. postanowiło po raz kolejny uraczyć nas… siekaniną. Czas więc wyczyścić miecz z zakrzepłej krwi, wypolerować zbroję i ponownie ruszyć w bój za wolny świat. Recenzja: Władca Pierścieni: Wojna na Północy

Dwa lata musieli czekać miłośnicy czterech kółek, by położyć ręce na kolejnej odsłonie cyklu Forza. Pewne aspekty trzeciej części serii spotkały się ostrą krytyką zarówno ze strony fanów, jak i recenzentów, toteż Turn 10 stanęło przed dosyć trudnym zadaniem – należało odbudować ich nadszarpnięte zaufanie, dostarczając im najlepszą grę wyścigową z jaką kiedykolwiek mieli do czynienia. Czy im się to udało? Cóż… jak najbardziej! Forza Motorsport 4 to absolutnie najlepsza „samochodówka” dostępna na rynku, zostawiając w tyle zarówno hity pokroju tytułów Codemasters, jak i Gran Turismo 5 na PlayStation 3. Aha, jeszcze jedno – to była pierwsza i ostatnia wzmianka o grze Polyphony Digital w tym tekście. Recenzja: Forza Motorsport 4

Nie bójmy się mówić o Gears of War 3 jako najlepszej grze od Epic Games. Zresztą, sam Cliff Bleszinski stwierdził niedawno, że spod rąk jego ekipy nigdy nie wyszło bardziej dopracowane dzieło. Zaryzykowałbym nawet stwierdzenie, że zwieńczenie trylogii Marcusa Fenixa to najlepszy exclusive na Xboxa 360, jednak obawiam się, że miłośnicy serii Halo mogliby mnie za to ukamienować. Cóż, ja po prostu wolę strzelać do obleśnych, śmierdzących i przerażających kreatur, niż do małych, piszczących stworków. No dobra, rzucajcie tymi kamieniami, jestem gotów. Recenzja: Gears of War 3 [X360]